Omówienie programu koncertu ,,Harfa solo i w zespole”

18 marca 2012 r.
Sala Koncertowa Fryderyka Chopina

W niedzielę 18 marca 2012 roku o godz.17:00 na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie odbył się uroczysty Koncert Jubileuszowy poświęcony wybitnej harfistce i pedagogowi – Profesor Urszuli Mazurek z okazji 50-lecia pracy artystycznej i pedagogicznej. W koncercie tym brały udział studentki i absolwentki Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina oraz Akademii Muzycznej w Łodzi, w których prof. Urszula Mazurek prowadzi klasę harfy. Na to ważne wydarzenie w świecie harfy zostały zaproszone osobistości ze świata kultury, m.in. przedstawiciele z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz ambasador Meksyku Ricardo Villanueva Hallal. Prof. Urszula Mazurek podczas uroczystości została odznaczona medalem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wieloletnie zasługi dla świata kultury i sztuki.

Prof. Urszula Mazurek należy do grona wybitnych i wyjątkowo wszechstronnych harfistek. Jej osobowość artystyczna ogromnie wpłynęła na kształtowanie się wizerunku harfy w Polsce. Obecnie jest uważana za największego promotora tego instrumentu w naszym kraju w XX wieku, gdyż oprócz licznych koncertów i nagrań zasłużyła się jako pedagog, kształcąc szerokie grono harfistek, które stały się znanymi, cenionymi muzykami i pedagogami w kraju i za granicą.

Studiowała w Akademii Muzycznej w Warszawie, w Konserwatorium Paryskim i w Akademii Chigiana w Sienie, jak również odbyła studia z dziedziny historii sztuki oraz studia językowe na Uniwersytecie w Sienie w zakresie języka francuskiego, hiszpańskiego i włoskiego. Koncertowała w większości krajów europejskich oraz Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej. Wielu wybitnych kompozytorów polskiej awangardy dedykowało jej swoje utwory, m.in. Edward Bogusławski, Bogusław Schäffer, Witold Szalonek, Andrzej Dutkiewicz, Piotr Moss i inni, których prawykonania prezentowała na festiwalach „Warszawskiej Jesieni”, w Zagrzebiu i Helsinkach. Dokonała licznych nagrań archiwalnych w kraju dla Polskiego Radia i Telewizji oraz za granicą – w Meksyku i Norwegii. Jest pierwszą harfistką, która nagrała już w latach sześćdziesiątych solową płytę w Polsce. W roku 2006 ukazał się Jej jubileuszowy album z nagraniami w serii wydawniczej „Polskie Radio poleca”.

Szczególne znaczenie w karierze artystycznej prof. Urszuli Mazurek mają Jej zasługi pedagogiczne. Była pedagogiem PSM I st. im. K. Kurpińskiego, PSM I i II st. im. F. Chopina w Warszawie, PSM im. K. Szymanowskiego w Warszawie, Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach, a w latach 1978-1983 w szkołach muzycznych w Meksyku. Od 1972 roku jest profesorem warszawskiej uczelni muzycznej, a także prowadzi klasę harfy w Akademii Muzycznej w Łodzi. Jest również wykładowcą licznych kursów mistrzowskich, m.in. w Łańcucie, Glasgow, Meksyku.

Koncert jubileuszowy z okazji 50-lecia pracy artystycznej i pedagogicznej prof. Urszuli Mazurek był połączeniem muzyki polskiej, francuskiej i latynoamerykańskiej XX i XXI wieku. Wybór takiego repertuaru współgrał z zainteresowaniami prof. Urszuli Mazurek, która odegrała ogromną rolę w propagowaniu muzyki współczesnej i awangardowej w Polsce. Opiekę artystyczną nad koncertem sprawowały prof. Urszula Mazurek i as. Zuzanna Elster. Część artystyczną wieczoru rozpoczęła Zuzanna Federowicz utworami kompozytorów francuskich – Bamyan na harfę solo (2002) Philippe’a Hersanta oraz I częścią z IV suity z cyklu Images – Volière magique (1932) Marcela Tourniera.

Bamyan to utwór napisany w 2002 roku, włączony w obowiązkowy program konkursu im. Lily Laskine, dedykowany francuskiej harfistce Marielle Nordmann, będący dla kompozytora wspomnieniem podróży do Afganistanu. Tytuł odnosi się do miasteczka, w którym znajdowały się zniszczone przez Talibów posągi Buddy. Tam Philippe Hersant usłyszał orientalną muzykę, do której nawiązał w swojej kompozycji. Natomiast Volière magique to impresjonistyczny obraz tytułowej magicznej klatki dla ptaków. W tej części suity Marcel Tournier przez mnogą ilość środków artykulacyjnych harfy uzyskuje malownicze brzmienie, mglisty kontur melodii i plamy barwne, ilustrujące ptaki.

Temina Sulumuna (harfa) i Monika Sasinowska (sopran) wykonały utwór Ewy Demianiuk Bei den Vollmond (prawykonanie), napisany przez młodą kompozytorkę w 2012 roku, dedykowany zespołowi, wykorzystujący ciekawe efekty harfy oraz połączenie brzemienia tego instrumentu z głosem. Autoportret na harfę solo (2010) zagrała sama kompozytorka Zofia Dowgiałło-Zych, do którego harfa była strojona w specjalnej skali. Mariusz Moćko (flet) i Victoria Jankowska (harfa) wykonali utwór Joachima Olkuśnika Trzy Bagatele na flet i harfę (1990) I – Misterioso e espanssione, II – Pastorale con malincolia, III – Capricioso concitato. Utwór ten stanowi cykl impresji utrzymanych w różnym charakterze – tajemniczym, pastoralnym, melancholijnym i żywym, zmiennym. Bagatele są pewnego rodzaju improwizacją, złożoną z powtarzających się sekwencji, którym kształt nadaje wykonawca, jak w technice aleatoryzmu kontrolowanego.

Następnie został wykonany utwór Bartosza Kowalskiego Circles on the water II (2011), inspirowany naturą, a wykonawcami jego byli: Ilina Sawicka (harfa), Bartosz Kowalski (fortepian) oraz Miłosz Wieliński (skrzypce), Piotr Nermer (skrzypce), Jerzy Sawicki (altówka) i Can Kenhri (wiolonczela). Utwór ten na początku został napisany na klawesyn, fortepian i orkiestrę smyczkową, lecz po namowach harfistki Iliny Sawickiej powstała jego druga wersja na sekstet – harfę, fortepian i kwartet smyczkowy. Kompozycja wzbudziła duże zainteresowanie wśród publiczności, gdyż oprócz tworzenia nastroju poprzez brzmienie harfy i fortepianu na tle kwartetu smyczkowego, posiada również elementy rytmiczne samby, które ze sobą ciekawie kontrastują. Pierwszą część koncertu zamykał utwór dziewiętnastowiecznej harfistki Henriette Renié Koncert c-moll (1901) cz. I Allegro risoluto, który wykonała Temina Sulumuna przy akompaniamencie Marianny Waszkiewicz. Kompozycja Renié to wirtuozowski koncert na harfę, pokazujący romantyczne, kantylenowe melodie i dramatyczne tematy w stylu brillant.

Drugą część wieczoru rozpoczęła Zuzanna Federowicz. W jej wykonaniu zabrzmiała III cz. Suite bergamasque – Claire de lune w wersji na harfę (1890-1905). Ten znany w oryginale fortepianowym utwór, w wersji na harfę ukazuje mnogość barw i plam dźwiękowych. Improwizację Tadeusza Paciorkiewicza (1951) wykonała Urszula Rucka – utwór o nieskomplikowanej formie, wykorzystujący raczej diatoniczne środki harmoniczne i melodyczne niż atonalne, awangardowe brzmienie harfy. Awangarda pojawiła się w utworze Piotra Mossa Quatre poésies na saksofon altowy i harfę (1983) IV – Lento w wykonaniu Urszuli Ruckiej (harfa) i Mai Frontczak (saksofon). Absidioles na harfę solo (przed 1974) Bernarda Andrèsa zagrała Agata Salwińska, a następnie w duecie z Sylwestrem Bondyrą (puzon) wykonała Ave Maria [Tanti Anni Prima] (1984) Astora Piazzolli, ukazując harfę w interesującym i nietypowym zestawieniu z puzonem.

Na koniec części muzycznej zabrzmiał meksykański koncert Concierto Dos Dalias na dwie harfy, gitarę i orkiestrę smyczkową (2010) Gerarda Tameza w wykonaniu Joanny Tomali (harfa), Victorii Jankowskiej (harfa), Roberta Guzika (gitara) oraz Orkiestry Sinfonia Speranza pod dyrekcją Macieja Tarnowskiego. Solistki wystąpiły w ludowych strojach meksykańskich, przywiezionych przez prof. Urszulę Mazurek z Meksyku. Koncert ten złożony jest z trzech części: I – Son, II – Pirecua, III – Zapateado, które nawiązują do ludowej muzyki meksykańskiej i tradycji tego kraju. Son to rytmiczny taniec, wywodzący się z Hiszpanii, związany z wpływami arabskimi. Akompaniament do niego stanowiła harfa, gitara, jarana, skrzypce. Pirecua w języku Indian oznacza pieśń o tematyce religijnej, później miłosnej. Jest tradycyjną formą z okresu przed kolonizacją Meksyku. Do śpiewu akompaniowano na harfie, gitarze, skrzypcach i vihueli. Zapateado – tradycyjny taniec meksykańskich Indian (od zapatear – tupać). Koncert ten był przygotowywany podczas Mistrzowskiego Kursu Harfowego Muzyki Iberoamerykańskiej w Warszawie pod kierunkiem harfistki i pedagoga Conservatorio Nacional de Música w Meksyku prof. Mercedes Gómez, dzięki której możliwe było zaprezentowanie tego pięknego utworu publiczności w Polsce. Wykonanie koncertu w szczególny sposób łączyło się z niezwykłym wydarzeniem, jakim był jubileusz Profesor Urszuli Mazurek, ponieważ muzyka meksykańska stanowiła nawiązanie do ważnego etapu w karierze artystycznej tej wybitnej harfistki, która spędziła w Meksyku wiele lat.

Victoria Jankowska, Ilina Sawicka



ostatnia modyfikacja: 24/05/2013

Windows Lizenz Windows 10 Lizenz Office 2019 Lizenz Kaufen Office 365 kaufen Windows 10 Home kaufen Office 2016 kaufen lisans satın al office 2019 satın al follower kaufen instagram follower kaufen porno